ทุกคนในตอนเด็กก็มีฝันกันทั้งนั้น อยากเป็นอย่างโน้น อย่างนี้  ผู้ใหญ่ก็จะถามกัน โตขึ้นมึงอยากเป็นอะไร?  ส่วนใหญ่ก็จะตอบตามที่พอจะรู้เรื่อง อยากเป็นหมอ อยากเป็นคุณครู อยากเป็นนางพยาบาล อยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ อยากเป็นนักร้องนักดนตรี    แต่แม่งโตมาแล้วจะมีซักกี่คนที่ได้ทำตามที่เคยพูดไว้ ตอนเด็กๆคงน้อยคนที่จะตอบว่าโตขึ้นมาอยากเป็นพนักงานบริษัท พนักงานกินเงินเดือน(ตอบไปตอนนั้นผู้ใหญ่คงมึน)  ซึ่ง ณ ตอนนี้มันกลายเป็นทางเลือกที่คนจบมหาลัยส่วนมากเลือกกัน   จะมีไหมที่เด็กในตอนนั้น จะพยายามทำตามที่เคยพูดไว้ หรือทำตามสิ่งที่อยากจะทำแต่ก็ไม่ได้เริ่มทำ เนื่องจากมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริงแล้วมันไม่มีโอกาส

(Just do it!! นะ)

Pattern ของคนเรา-----มันจำเป็นด้วยหรือที่เด็กที่เกิดมาทุกคนต้องดิ้นรนเรียนอย่างหนักเพื่อเข้าโรงเรียนดังๆ เสร็จแล้วก็ต้องพยายามอย่างมากที่จะเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ แข่งขันกันเรียนให้จบด้วยเกรดดีๆ เสร็จ ก็ต้องรีบทำงาน ต้องทำบริษัทใหญ่ๆ หาเงินๆๆ จากนั้นก็แต่งงาน มีลูก ทำงานอย่างหนักเพื่อส่งลูกเรียน สุดท้ายก็แก่ตายไป   แล้วตอนไหนล่ะที่จะได้ใช้ชีวิตวะ เราอยากได้อะไรก็ควรที่จะพยายามทำให้ได้สิ

Next step หลังเรียนจบ ------ เล่นเทนนิส เรียนกีตาร์ ,เบส เรียนภาษาอังกฤษ ,สเปน  อยากปีนเขา  ฝึกบาร์เทนเดอร์   เต้น b-boy   ยกเวทให้ตัวใหญ่ๆเหมือนฝรั่ง  เล่น turntable  เรียนมวยไทย

Next step ที่จะไปให้ได้------- La - San Francisco – Las Vegas  - Washington  - ฮาวาย – Japan – London  - Newcastle -  Paris – Switzerland – Barcelona